Sie sind hier: Home » Kalle und Monners » Grille
12.21 Uhr | 27. Juli 2019

Grille

Kolumne Kalle & Mônners

Kalle: Oschou Mônners, alles glaa?

Mônners: Säwuss Kalle, dônkschee – e klôh bissl bessa unn isch meest graische

Kalle: Hoschd schunn ebbbes vor, heid Owend

Mônners: Isch gej uff Grillduur in Lômbadde

Kalle: Hewisch dou was verbassd? Iss dess e neie Agzioon vum Schdadtmaageding

Mônners: A ba, dess iss e neie Agzioon vum Greema-Maache-Ding. Isch vergligger da dess. Wônn de widd, kônschd de disch meer a ôhschließe. Zu zwodd wirge ma noch ômdlischa

Kalle: Ômdlischa? Jetztad bin isch awwa g’schbônnd

Mônners: Allaa: isch dapp dorsch die Schdrooße vun unsra scheene Schdadt. Haubdseschlisch in de Neibaugebiede, dou wu veel Leid leewen, die wu erschda vôr kôrzem douhää gezouwe sinn

Kalle: Noigeblaggde

Mônners: Genau, dôndeweje hebb isch ba dääre Hitz aa lônge schwazze Hosse ôh unn e blaues Piloodehemm unn hebb des Glemmbrädd debai

Kalle: A heer, unn isch hebb gedenkt du wollschdisch bamm Ôrdnungsômd bewärwe. Awwa was hodden die dabbisch Ausrischdung mim Grille zu dôh

Mônners: Gônz ôhfach: wônn irschendwu blaua Raach uffschdeigt

Kalle: dônn hense wirra in neie Bojemôschda gewehld

Mônners: Heer blouß uff! Isch môhn blaue Raach vum Grille. Wônn des dônn noch nooch safdischem dourem Dier rieschd, dônn greifd moin Blôhn

Kalle: (singt) Schdejg, Schnitzl, Ôndrekood, Haubdsach iss dess Vieh is dood

Wôrschd, Koddledd, Naggeschbegg, Haubsach iss des Vieh kimmt weg

Mônners: Mensch Kalle, heer ma uff, sunschd fallen noch die Veggl doud vum Himml

Kalle: Allaa guud. Awwa jetzad vazejl ma vun dôinre Grillduur

Mônners: Ajoo, isch schell, waad bisse de Keeda weggschbädd henn und vergligger denne, isch keem vum Foischdaabkondrolldinschd un meest die Hej vun de Immissione vun dem Grill messe

Kalle: aag schnaufend) Unn? Die nemme der die Numma ab

Mônners: A heer mol, isch hebb in môim Leewe schun Roimaabedda vakaafd unn war Vermeegensberada.

Kalle: A deer deed isch de Hund uff de Hals hetze. Wie gejds’n dônn weira, du kassirschd Schmeergeld orra was? Doudevuu will isch jetztad awwa wärglisch nix wisse

Mônners: Isch zieg dônn môm Oobknopp soin alde Brôunrasiera aus de Dasch, ôn denn hewisch zwaa Kulimiene drôgebabbd, mess denn Raach, mach eifrisch Nodizze unn waggl bedenklisch mim Kobb

Kalle: Du bischen Vabrescha

Mônners: Hejgschns in Ried-Robbin-Hudd. Schließlisch bin isch in aame Rendna unn muss gugge, wu isch bleib. Isch nemm kô Geld ôh. Awwa die Leid sinn uff ôhmool uuhôhmlisch froindlisch zu meer, laaden misch zum Esse oi unn Bier gibds aa

Kalle: Wieveel heegschn sou ônnemme Ohwend iwwas Ohr

Mônners: Maximool viere, awwa dônn hewwisch doch schunn e bissl Brie, unn moin Rônze dudd ma wej

Kalle: Dess derf doch wohl nidd woa sôi! Waad, isch renn schnell hôôm unn zieh ma was ômdlisches ôh. Isch heed Luschd uff Ribs un Börga. Loss uns in die Soffie-Scholl Schdroos gee, d^rd sinn ledschd Woch Ômmi oigezowwe! Bin glei wirra dou

Mônners: Gud, dass ma uns gedroffe henn

Kalle: Guud, dass ma minônna gebabbeld henn

Beitrag teilen Facebook Twitter

Geschrieben in Kalle und Monners

Kommentare sind geschlossen